Mijn laatste studiejaar heb ik doorgebracht aan een universiteit in Florida. Ik volgde daar onder andere het vak radio en televisieproductie. Op een gegeven moment hadden we praktijktentamen radio. Dat was een individueel tentamen. Aan het eind van het tentamen vroeg de lerares aan iedereen hoe hij dacht het gemaakt te hebben. De volgende les vertelde ze hierover.

Het was haar namelijk opgevallen dat alle mannen het minder goed hadden gedaan dan ze zelf hadden aangegeven en alle vrouwen het beter hadden gedaan dan verwacht. Het was natuurlijk niet helemaal een representatief onderzoek, maar blijkbaar denken mannen sneller dat ze iets goed doen dan vrouwen. En dat klinkt niet geheel onbekend, toch?

In datzelfde jaar leerde ik een cv maken op de Amerikaanse manier. Ofwel, er werd je aangeraden alles met 15% te overdrijven. De recruiter houdt hier rekening me en haalt er automatisch 15% af, waardoor je dus bij de waarheid uitkomt. Ingewikkeld, ja, maar het werkt nou eenmaal zo.

Dat zou dus ook handig zijn als we iets dergelijks ook toepassen bij mannen en vrouwen. Dus wanneer een man zijn eigen kunnen beoordeeld er een schepje af en bij een vrouw een schepje erbij. Ik heb echter niet de indruk dat veel mensen dit doen. Of zie ik dat verkeerd? En wat is dan handiger? Je aan te passen aan wie je tegenover je hebt (en je dus mannelijker of vrouwelijker op te stellen dan je bent) of moeten we het aan de ander overlaten om de aanpassing te doen?