Susanne Bodemeijer

    Schrijf mee aan een verhaal – powered by Fris in je hoofd!

    Susanne Bodemeijer - Tuesday 07 July 2009 - 22:17 - 671 x read
    Samen een verhaal schrijven, misschien wel een roman, of een thriller… alles is open, elke wending is mogelijk. Iedereen mag meeschrijven – helemaal in het teken van co-creatie.

    Kaat Mossel heeft een begin gemaakt. Door te reageren op dit bericht, kun je een zin of een paar regels toevoegen om zo jouw bijdrage te leveren aan het verhaal! (graag maximaal 10 zinnen per reactie - je mag ook vaker reageren).

    Wie weet ben jij binnenkort wel co-auteur in een uitgegeven boek?!

    __________________________________________

    Het begin van een verhaal - powered by Fris in je hoofd!
    door Kaat Mossel

    Het was avond en nog altijd bloedheet.

    Met haar voeten in het kinderbadje en een glas rosée in de andere hand leek het leven zo kwaad nog niet. Leek, want eigenlijk vond ze het dagelijkse gedoe maar saai. Werken, kinderen, boodschappen... dag in dag uit hetzelfde. Vriendinnen woonden óf te ver weg óf hadden ook kinderen. En ze wilde niet voor de zoveelste keer een avondje op de bank hangen met wéér een klagerige vriendin tegenover zich, zeurend over lastige man, nukkige kinderen en een saaie baan. Ze wilde meer! Maar wat dan?

    Ze moest lachen om zichzelf. Want hoe saai ze het op dit moment ook vond, het was haar eigenlijk allemaal even lief.
    ...
    Latest Change by: Susanne Bodemeijer on Wednesday 08 July 2009 - 13:55
    Back to weblog
    Tags Comments (31)
    (0)
    Related messages: Social network of e-mail?  -  Social network of e-mail?  -  Stop ronddraaien in cirkels  -  Vrouwencoach: Lente Event  -  Co-creatie en netwerken…. Werkt als een trein!

    Comments

    diana
    diana -  (2009-07-08 14:09)
    Ja allemaal even lief, maar ze vond het op dit moment erg saai. Maar wacht eens hoorde ze daar de telefoon.
    Inderdaad de telefoon ging ze neemt op en zegt: ...................................
    Comment
    Gonnie Joosten
    Gonnie Joosten -  (2009-07-08 15:29)
     .....maar daar kreeg ze helemaal de gelegenheid niet voor. Zo vreemd, het was een stem die ze herkende uit een ver verleden. Ze kon niet eens meer bedenken wat en waar en toch klonk hij haar zo bekend in de oren. Luisterend naar die stem zocht ze haar geheugen af.  De vrouw, want ja, het was een vrouw had haar naam niet genoemd. Er spookte iets door haar hoofd en een onbestemd gevoel maakte zich van haar meester. ...
    Comment
    Jacqueline Jongerius-Maes
    Jacqueline Jongerius-Maes -  (2009-07-08 16:10)
    "Berryl, heb je me gehoord?", klonk het aan de andere kant van de lijn. "Ja, dit had je natuurijk niet verwacht, hè? Ha, ha! Maar ik heb je destijds al gezegd dat ik je weer zou vinden. Je kunt je lot niet ontlopen."
    Berryl kreeg het warm en koud tegelijk. Ze kon wel door de grond zakken. Het was jaren geleden dat...... 
    Comment
    Juliette Meurs-Troch
    Juliette Meurs-Troch -  (2009-07-08 16:13)
    .... dat ze gesproken had met die lerares wiens naam haar toch nog steeds ontschoten was. Ze gaf biologieles; een vak waar Berryl niet zoveel mee had gehad. Ze kan zich die verschrikkelijke proefjes nog herinneren. Pfff het zweet begon in haar handen te staan. Hoe heet ze nou ook alweer??? ......
    Comment
    Ronald van den Hoff
    Ronald van den Hoff -  (2009-07-08 16:13)
    Het deed haar herinneren aan een voorval van vroeger. Op de Basis School had ze tijdens haar laatste jaar op een schoolreisje iemand hardop horen zeggen " dat zal toch niet waar zijn?". Staande, na een spetterende dag, op weg naar buiten in de rij van vermoeide kinderen, had ze om zich heen gekeken, want die stem kende ze ergens van. En dat gaf haar een onbestemd gevoel.  Niet echt lekker. Maar iedereen die ze aankeek, de kale glimlachende man, de ijs-etende kinderen en het brutaal ogende jochie met een moeder ,die eruit zag of ze de hele week op de Efteling had doorgebracht, leverde geen enkel moment van herkenning op.
    De stem aan de telefoon bracht haar weer terug tot de realiteit, zeker toen die zei:"....
    Comment
    Gonnie Joosten
    Gonnie Joosten -  (2009-07-08 17:28)
     Berryl, ben je er nog? Hallo, hallo, ik heb zolang moeten zoeken om je te vinden. Stad en land heb ik afgestruind tot ik je dus eindelijk heb gevonden. Tja, Berryl had wel haar bedenkingen gehad toen ze op zoek naar wat spanning en buiten de realiteit om zich had ingeschreven bij het netwerk van 'Vrouwen die hun dromen en fantasien tot werkelijkheid maken!'. Dit was niet de ontsnapping die ze voor ogen had gehad...
    Comment
    Ariane Gordijn
    Ariane Gordijn -  (2009-07-09 10:51)

    "Ik bel je om je te waarschuwen!  Er is iemand naar je op zoek, iemand uit je verleden, en ze heeft geen goeds in de zin! Je moet daar direct weg! Pak je koffers en vlucht!"

    Comment
    diana
    diana -  (2009-07-09 11:32)
    En de persoon aan de andere kant had opgehangen, zonder dat zij aan Berryl had verteld wie ze was.
    Berryl stond versteend met de telefoon in haar hand, ze kon niks meer zeggen. Had zij het nu goed gehoord.
    Had die dame gezegd dat Berryl moest vlucht.
    Ohhhh hoe moest dat nu verder??
    Comment
    Gonnie Joosten
    Gonnie Joosten -  (2009-07-09 12:08)
     De vrouw aan die de andere kant van de lijn was tevreden. Zij had haar taak volbracht. Ze had Berryl gewaarschuwd en daarmee was haar eigen geweten schoon...Toch?

    Comment
    Susanne Bodemeijer
    Susanne Bodemeijer -  (2009-07-09 12:36)
    In gedachte verzonken naam ze een slok van haar koffie. De koffie was inmiddels koud en ze goot hem in de spoelbak. Over een uur pas moest ze bij de meetup van de “Vrouwen die hun dromen en fantasien tot werkelijkheid maken!” zijn.
    Comment
    diana
    diana -  (2009-07-09 15:44)
    Dus ze had nog even de tijd om na te denken over datgene wat zojuist was gebeurd. Ze snapte er niets van.
    Ach weet je wat dacht ze laat ik mij eerst maar eens gaan voorbereiden om de meetup"Vrouwen die hun dromen en fantasien tot werkelijkheid maken". Zij had genoeg dromen en ze denkt weer aan die ene droom een paar dagen geleden
    Comment
    Niño Jacobs
    Niño Jacobs -  (2009-07-09 19:57)
    Die ene droom die werkelijkheid werd. Het was al weer even geleden dat ze hem weer had ontmoet. Ze hadden elkaar ontmoet in een luxe coffee-bar, althans ontmoet.....ze waren daar bij toeval allebei. Toen ze binnenkwam voor haar dagelijkse cafe latte en chocolade brownie zag ze hem zitten, aan het einde van de lange drukbezette leestafel. "Papa, ben jij het?"
    Comment
    Madeleine van de Wouw
    Madeleine van de Wouw -  (2009-07-09 20:22)
    De vraag van het kleine meisje onderbrak de blikken die tussen hen heen en weer vlogen. Het bracht Berryl in de war en ze nam een grote slok van haar latte. Ook 'hij' was niet op zijn gemak toen zijn dochtertje hem aansprak. De deur van de coffee-bar ging weer open en een prachtige vrouw kwam binnen. Ze liep rechtstreeks naar hem toe en gaf hem een klinkende oorvijg.  "Vanavond ben je weg. Je koffer staat al klaar", sprak ze. Haar donkere stem was luid, maar niet luid genoeg om de rest van de coffee-bar op haar ongenoegen opmerkzaam te maken.
    Comment
    Anne de Haan
    Anne de Haan -  (2009-07-10 09:08)
     'Juffrouw Mieke!' riep Berryl en sloeg meteen haar hand voor haar mond. 'Mieke wacht, laten we praten, maar niet hier!' siste haar vader en greep Mieke bij de arm. Mieke sloeg haar lange rode lokken naar achteren en duwde hem van zich af. 'Ik heb mijn keuze gemaakt Frank! Al die jaren heb ik lopen twijfelen, maar nu weet ik het zeker!' en ze sloeg haar armen om Berryl heen en zoende haar op haar mond. Berryl werd rood en keek nerveus naar haar vader, die krijtwit was geworden. 
    Comment
    Shereen Abuzeid
    Shereen Abuzeid -  (2009-07-10 15:30)
    "Het is niet wat je denkt, pa", zei Beryl, haastend zich te verontschuldigen. "Hoezo niet?" vroeg Mieke haar op venijnige toon. " Wil je ontkennen dat we al die jaren een relatie hebben gehad?" "Ja, dat ontken ik", beet Beryl van zich af. "Het wordt hoog tijd dat hier een einde aan komt."
    Comment
    diana
    diana -  (2009-07-11 16:05)
    Ik ben het helemaal zat. Je  achtervolgt mij al te lang.  Dit hele gedoe moet hier en nu gestopt worden. Dus of jij gaat het tegen hem zeggen of ik zeg het.
    Hoe hoe bedoel je stotterde ze
    Comment
    Anne de Haan
    Anne de Haan -  (2009-07-11 21:54)
    Berryl haalde diep adem: "Pa, Mieke heeft een relatie met jou, omdat ze bij MIJ wil zijn. Maar ik wil het gewoon niet meer!" Frank keek zijn dochter een paar seconden lang strak aan en beende  zonder iets te zeggen de coffee-bar uit. "Ik dacht dat je van me hield." stamelde Mieke. Een grijze traan rolde uit haar zwart omrande ogen. Berryl werd misselijk, haar handen waren ijskoud en haar wangen gloeiden nog steeds. Mieke streelde Berryl door haar haar: "Lieverd, je durft het nog niet toe te geven dat je liever bij mij bent dan bij je man en je kinderen?" Berryl's maag kromp ineen en opeens golfde daar de zure inhoud uit over Miekes met goud bewerkte Jan Janssen-schoenen.
    Comment
    Gonnie Joosten
    Gonnie Joosten -  (2009-07-12 18:22)
     Shit, dacht Mieke liefde is OK, maar niet wanneer ze de inhoud van haar maag over mijn Jan Janssen- schoenen uitstort. Een drama, dit is niet meer te herstellen. Het zuur bijt gewoon de verf eraf en speciaal de afwerking van goud was kwetsbaar bij de verkoop hadden ze dat nog zo benadrukt en Mieke had nog lachend aangegeven: 'Geen enkel probleem, ik heb geen brakende kinderen in mijn buurt'. Allerlei scenario's gingen door Mieke's hoofd: van een scheldtirannie tot zeggen: "dat het NIET erg was', omdat ze  toch wel erg van Berryl houdt'. Dat laatste zegt Mieke dus ook tegen Berryl tenslotte heeft ze haar nog nodig voor haar plannen...
    Comment
    Desiree Rosier
    Desiree Rosier -  (2009-07-18 11:11)
    Berryl schrikt op uit haar overpeinzingen.... genoeg gedagroomd. Was meer een nachtmerrie scenario, brrr.
    Pak je koffers en vlucht? Mmm, ja...jahaa....van die overweldigende gedachtenstormen en ideetjes die blijven hangen en waarmee ik niets mee doe. Behalve er over praten en dromen.
    Hehe....vluchten uit jezelf bedoelde ze zeker.
    Doet me denken aan What the bleeb do we know. Wat zei die Dispenza ook weer? Oh ja, Lose your mind!
    Das een leuk begin!
    Ze staat resoluut op, grijpt onderweg naar de douche die nieuwe Lush doucheschuim waarvan niet alleen de naam maar ook de geur haar verraste 'Sonic Death Monkey' mee en draait de douchekraan open.   Als ik nou eens.....


    Comment
    Anne de Haan
    Anne de Haan -  (2009-07-19 05:59)
    Plotseling wordt ze opgeschrikt door geklop op het badkamerraam. Hoe kan dat nou? Het is toch zeker een etage hoog? denk Berryl. Ze draait zich om en kijkt recht in het rood aangelopen gezicht van Mieke voor het raam. Van schrik laat ze haar Lush doucheschuim vallen. "Laat me erin jij $%#^@@###*&!" schreeuwt Mieke. Wanneer Berryl weg wil rennen, struikelt ze over het doucheschuim en komt zo lelijk terecht dat ze niet meer overeind kan komen. Het doucheschuim spuit uit de flacon en verspreidt een zoete, bedwelmende geur.
    Comment
    diana
    diana -  (2009-07-19 10:21)
    Langzaam heel langzaam komt ze bij.Waar, waar ben ik zegt ze heel zacht. En ze zakt weer weg.
    Comment
    Felix Lepoutre
    Felix Lepoutre -  (2009-07-23 12:26)
    De zoete geur hangt nog steeds in de ruimte, waar nu ineens geen beeld meer bij is. Het is zo ontzettend koud dat haar lichaam niet meer reageert, en in een poging om al haar kracht naar haar oogleden te brengen, valt ze bijna flauw van duizeligheid. Ze kan niet bewegen, en weet daarom niet wat zich om haar heen bevindt. Ze weet alleen dat ze het zo koud heeft, en dat haar lichaam een stadium van rillingen ver voorbij is. Eindelijk een flits waarin een ooglid reageert...
    Comment
    Jessica de Kok
    Jessica de Kok -  (2009-08-07 23:41)
    Berryl schrikt wakker... ze ligt helemaal niet op de badkamervloer. Wat een rare droom, een nachtmerrie bijna. Ze herinnert zich flarden van een coffee-bar, een raar telefoontje... geruzie... bizar! Ze is niet weggedoezelt maar volledig in slaap gevallen. Het is inmiddels donker en het met water gevulde badje steenkoud. Met een diepe zucht staat ze op. Weg avond, maar het gevoel waarmee ze in slaap viel is er nog altijd.
    Comment
    Remco Langeler
    Remco Langeler -  (2009-08-28 13:13)

    De volgende dag loopt Berryl door de weilanden en tussen de afgeknotte bomen aan de rand van die gemaakte stad. Zo'n stad zonder hart, zonder verleden, maar verzonnen door planners, wethouders en projectontwikkelaars. Haar gedachten wil ze leeg, wil ze vol laten lopen met niets. Geen verleden, dat zou ze ook willen. Net nu ze met nieuwe dromen bezig is en ze steeds meer haar intuïtie volgt, lijkt het alsof haar hoofd iets anders wil. Haar terug wil trekken naar ...

    Comment
    Ruby van Assendelft
    Ruby van Assendelft -  (2009-09-02 22:24)
    .. naar die vreselijke realiteit. Werken, kinderen, boodschappen. Nee, dit wil ze niet. NEE, NEE, NEE! Het zweet begint op haar voorhoofd te parelen, angst voor de beklemmende sfeer thuis. Ze kan nu weglopen. Ze kan nu naar het eind van het weiland wandelen, het hek over klimmen, en doorlopen over het kronkelende pad langs de sloot met afgeknotte treurwilgen. Wilgen die duidelijk met haar meevoelen. Het pad zou haar leiden naar een ander land. En ze begint te lopen, eerst nog rustig, maar daarna steeds sneller en sneller.
    Comment
    Desiree Rosier
    Desiree Rosier -  (2009-09-30 23:02)
    (....langzaam aanzwellende muziek van Philip Glass....)
    Comment
    Yvette de Jong
    Yvette de Jong -  (2009-10-05 11:28)
    (youtube clip Philp Glass, Freezing). De wereld trekt aan haar voorbij, altijd maar in beweging, waar loopt ze heen? Waar loopt ze voor weg? Voor wie loopt ze weg? Is dit de makkelijkste weg? Waar vind ik rust? Hé ik ben geen wegloper, denkt ze dan! Waar ben ik mee bezig... langzaam laat ze zich zakken en komt tot de conclusie dat dit niet de oplossing is. Maar wat dan wel?
    Comment
    Anne de Haan
    Anne de Haan -  (2009-10-07 11:39)
     Voorzichtig wordt ze bij haar arm gepakt. Het is Mieke met twee mannen in witte pakken.  "Gaat het met je Berryl?" vraagt ze vriendelijk en bezorgd. "Kom maar weer mee, we waren je kwijt." De mannen tillen Berryl op en dragen haar naar een busje met het opschrift: "Psychiatrisch Ziekenhuis Prinses Ariane". Berryl zakt weer weg in haar roes.   
    Comment
    Ilona van den Eijnde
    Ilona van den Eijnde -  (2009-10-15 09:14)
    piep...piep...piep... hoort ze als ze langzaam bij komt. veel mensen om haar heen gekleed in wit. ziekenhuis vraagt ze zichzelf af. wat is er dan gebeurd? Plots schrikt ze als de laatste beelden van Mieke door haar gedachten schieten. Ze wil recht op gaan zitten maar wordt tegen gehouden door riemen aan allebij haar armen en benen. Ze voelt plakkers op haar hoofd  en ziet draden lopen naar allemaal apparatuur piep...piep...piep... Dit is geen ziekenhuis...Uit verwarring begint ze te schreeuwen WAAR BEN IK? LAAT ME LOS! Dan wordt ze los gehaald door 2 mannen en opgesloten in een geheel witte kamer.
    Comment
    Sandra
    Sandra -  (2009-11-03 08:15)
    Berry begint te rillen. Haar lichaam is helemaal koud door het dunne ziekenhuishemd dat ze draagt. Waar zijn haar eigen kleren gebleven? De kamer is klein. Er staat een bed in de hoek en aan de muur hangt een kleine wastafel met een spiegel erboven. De wc is niets meer dan een gat in de grond. Er zijn geen ramen. Op het bed ligt een deken en die slaat ze om zich heen. Dan gaat ze op de rand van het bed zitten. "Sterk blijven Berry", zegt ze tegen zichzelf. "Je bent niet gek.  Probeer te bedenken wat er allemaal is gebeurd". Plots ziet ze Mieke weer voor zich. "Wat heeft zij er toch mee te maken?" 

    Dan hoort ze voetstappen in de gang en klinkt er geroezemoes. Ze hoort een vrouw en een man die ruzie lijken te maken. De voetstappen komen dichterbij. Berry loopt naar de deur en houdt haar oor ertegen aan om iets van het gesprek op te kunnen vangen. "Ik zei je toch dat Berry .... 
    Comment
    Gonnie Joosten
    Gonnie Joosten -  (2009-11-03 08:37)
     meerdere persoonljkheden heeft. Berry hoorde dit en dacht waar gaat dit over. Voor haar gevoel was ze in een van haar grootste angstdromen terecht gekomen...iemand die over haar gezond zijn macht heeft en zelf is ze nergens meer. Langzaam liep ze terug naar het bed en keek naar de lelijke ziekenhuissokken die ze aan had: 'Hoe kon ze in godsnaam uit deze bizarre situatie ontsnappen?' Het stormde binnen in haar...
    Comment

    Comment on this article

    Subscribe via email

    Follow the comments of this article by email:
    Privacy Terms of Use