Het kind in mij is onbevangen en huppelt door het leven, vrolijk en vrij. Als kind leerde ik over goed en fout, wat mocht en niet mocht, ... Ik leerde mij al snel aan te passen en te leven naar wat hoort en niet hoort. Het kind in mij kwam in aanraking met het keurslijf. En toen?

Daarmee leerde het af intuïtief te luisteren naar wat goed voelde. In plaats daarvan deed het enorm haar best haar omgeving tevreden te stellen. Ze wilde aardig gevonden worden en wilde voldoen aan het plaatje waarvan zij dacht dat anderen haar graag zagen. Het keurslijf nam de overhand.


Toen het tijd werd het leven te ontdekken en op eigen benen door te gaan, zette ik een volgende stap in het woud der verwachtingen. Ik had helemaal uitgestippeld hoe mijn leven eruit moest zien, hoe ik het zou inrichten. Ik vond dat ik van alles moest doen en legde mijzelf vrolijk allerlei verwachtingen op.

As het even wat anders ging dan ik voor ogen had, deed ik er alles aan om het alsnog voor elkaar te krijgen. Bij tegenslagen stond ik op en hupsakee verder. Verder het woud in. Het werd alsmaar dichter begroeid ... Het pad werd steeds moeilijker begaanbaar, en toch met mijn kapmes baande ik mij een weg.


Maar zag ik door de bomen het bos nog wel? Kwam ik nog vooruit of dacht ik dat ik vooruit kwam? Waar waren vrolijk en vrij?


Ik was verstrikt geraakt, in de wirwar van verwachtingen. Verwachtingen die anderen hadden, die ik mijzelf oplegde, waarvan ik dacht dat anderen ze hadden, waarvan ik dacht dat ze belangrijk waren. Het keurslijf had mij ongemerkt beperkt, in doen en laten.

Het kind in mij was onbevangen en huppelde door het leven, vrolijk en vrij. Als volwassene leer ik ondertussen dat het niet gaat om goed of fout maar om wat klopt voor mij. Dat het belangrijk is er achter te komen wat belangrijk is voor MIJ en dat wat ik wil of doe dit reflecteert.

Ik leer het aangeleerde keurslijf gedrag af en leer weer gehoor te geven aan wat goed voelt.
Ik mag weer onbevangen zijn en door het leven huppelen, vrolijk en vrij.
Vrije baan voor het kind in mij!


Het is één van de manieren om passie en plezier weer terug te brengen in je werk! Wat zou jij doen en laten als je met jezelf omgaat als een Intens Kind in plaats van vanuit een Innerlijk Keurslijf?

Yael van Assendelft,
auteur van Wie ik wil zijn, voor goed genoeg zijn en meer compassie voor jezelf,
en spiegel- en sparringpartner voor meer persoonlijke effectiviteit